چند هفته پیش همایون توی لینکداین این پست رو به اشتراک گذاشته بود و امروز فرصت کردم که بخونمش. یکی از مهندس‌های شرکت allegro که ده سال اخیر رو توی این شرکت بوده و تغییر و تکامل قسمت‌های مختلف فنی شرکت رو دیده این پست رو نوشته. نویسنده با لحن خیلی ساده و از نظر من فروتنانه‌ای از تغییرات معماری، زبان برنامه‌نویسی، دیتابیس‌ها، فرهنگ شرکت و … نوشته.

من این یک خط از متن پست رو خیلی دوست داشتم:

Know when to use patterns, know when to use antipatterns, and use both wisely.

نویسنده توضیح می‌ده که ما معمولاً best practiceها و پترن‌های خوب و درست رو می‌شناسیم و سعی می‌کنیم اون‌ها رو رعایت کنیم. اما همهٔ این پترن‌ها به دلایلی و تحت شرایط خاص خودشون ارزش استفاده ازش رو دارن و ممکنه یه جاهایی منطقی‌تر باشه که اتفاقاً از antipatternها استفاده کنیم. یک مثال خوبی می‌زنه. می‌گه که یک زمانی تصمیم گرفتن از یکی از توصیه‌های میکروسرویس، این که هر سرویس دیتابیس منحصر به خودش رو داشته باشه و دیتاهاش ایزوله باشن، پیروی نکنن و دوتا سرویس رو به یک دیتاسورس وصل کردن. در گذر زمان هم دیدن که تصمیم درستی بوده.

🔗 لینک نوشته


این نوشته رو اول در کانال تلگرام منتشر کردم. اگر دوست دارید نوشته‌های بعدی رو زودتر بخونید، پیشنهاد می‌کنم عضو کانال بشید.