در قسمت نظرهای پست قبلی مهدی خوشنودی موضوع «تخمین زدن» رو از زاویه‌ای بررسی کرد که از نظرم جالب و ارزشمندی بود و گفتم اینجا هم به اشتراک بذارم.
فقط متن طولانی بود و نمی‌شد از قابلیت نقل قول تلگرام استفاده کرد و من متن رو کپی می‌کنم.
مهدی:
“زوایه‌ای از موضوع که خیلی برای من جالبه و همیشه بهش فکر می‌کنم خود ایدهٔ «تخمین زدن» هست.
در اولین پاراگراف هم از این پیش‌فرض این که تخمین زدن یه مهارته مهم و تاثیرگذاره صحبت می‌کنی و به نظرم این کمی جای تأمل داره. من یه درگیری ذهنی سر این با خودم دارم که تلاش می‌کنم همیشه خودم رو سر اینکه خود «تخمین زدن» چقدر ارزش داره به چالش بکشم. به نظرم خیلی ساده‌تره که چارچوب ملموسی برای کار تعریف کنیم و بگیم کار X در مدت زمان Y انجام میشه و همه خیالشون راحته که ذهنشون لازم نیست با پیچدگی و گنگی اینکه مشخص نیست یک کار چقدر طول خواهد کشید دست و پنجه نرم کنن ولی واقعیت دنیا اینه که این‌ها بیشتر حدس و گمانن و در نهایت باید این گنگی رو بپذیریم.
البته من هم اینجا دارم یه ساده‌سازی انجام میدم تا فقط منظورم رو برسونم و در واقعیت، موقعیت‌ها خیلی می‌تونه پیچیده‌تر باشه و ددلاین‌ها و تخمین‌ها می‌تونن به یه سری محدودیت‌های خیلی واقعی مربوط باشه (تموم شدن سرمایه، یه رویداد مهم که باید قبلش کار به سرانجام رسیده باشه و …) ولی تلاشم اینه که بگم گاهی به چالش کشیدن خودمون و سایر ذینفعان سر تخمین به عنوان پیش‌فرض هماهنگی و «ارزش‌گذاری» کار می‌تونه جالب و مفید باشه.
مدل جایگزینی که من خیلی بیشتر ترجیح میدم هدف‌گذاری زمان‌دار هست به جای تخمین مدت زمان انجام دادن کار. تقریبا میشه همون OKR که می‌شناسیم. اینکه بیایم یه هدف بذاریم که می‌خوایم بهش برسیم و بگیم بعد از یک مدت زمان مشخص به این موضوع برمی‌گردیم و بررسی می‌کنیم که آیا هنوز فرض‌هامون دربارهٔ ارزش هدف و غیره برقرار هست یا نه؟ درسته که ادامه بدیم به سرمایه‌گذاری وقت روی این هدف یا نه؟ و …
خلاصه به جای اینکه بیام بگم حدس میزنم کار X رو در مدت زمان Y انجام بدم و مدام این تخمین رو آپدیت کنم، بیام بگم برای کار X می‌خوام Z واحد وقت خواهم گذاشت و بعدش یه بازنگری خواهم کرد و این چرخه رو ادامه بدم.
تو این مدل هندل کردن پیچیدگی اسکوپ کار هم خیلی راحت‌تره و سر هر بازنگری میشه اسکوپ X رو هم تغییر داد ولی در مدل تخمین زمان به نتیجه رسیدن کار پیچدگی اسکوپ تخیمن رو سخت‌تر و نادقیق‌تر میکنه و هر تغییر در اسکوپ، تخمین رو بی‌اعتبار میکنه و اگر حواسمون نباشه ممکنه نسبت به تغییر اسکوپ یه گاردی بگیرم (که اتفاقا چیز طبیعی‌تری هست) و در عوض به دقیق بودن تخیمن بیشتر ارزش بدیم (که به خودی خود ارزشی نداره به نظرم)."
در ادامه هم بحث خوبی در مورد کارآمدی و یا ناکارآمدی «تخمین زدن» در موقعیت‌های مختلف شکل گرفت که اگر علاقه‌مندین قسمت نظرهای پست قبلی رو بخونین.
من در بازه‌های زمانی مختلف به صورت مستقیم و غیرمستقیم از مهدی و تجربیاتش کمک گرفتم و همیشه راهنمایی‌های خوبی به من داده. مهدی رو می‌تونین توی کانال تلگرامش دنبال کنین: @mehdyk
این نوشته رو اول در کانال تلگرام منتشر کردم. اگر دوست دارید نوشته‌های بعدی رو زودتر بخونید، پیشنهاد می‌کنم عضو کانال بشید.